viernes, 13 de febrero de 2009
viernes, 30 de enero de 2009
No hay camino para la paz, la paz es el camino

Hoy, 30 de enero, celebramos el Día Escolar de la No Violencia y la Paz, ¿por qué hoy? Quien lo sepa, que nos lo cuente en un comentario.
Para celebrarlo, os dejo un poema de César Vallejo:
Masa
Al fin de la batalla,y muerto el combatiente, vino hacia él un hombrey le dijo: "¡No mueras, te amo tanto!"Pero el cadáver ¡ay! siguió muriendo. Se le acercaron dos repitiéronle:"¡No nos dejes! ¡Valor! ¡Vuelve a la vida!"Pero el cadáver ¡ay! siguió muriendo. Acudieron a él veinte, cien, mil, quinientos mil,clamando "¡Tanto amor y no poder nada contra la muerte!"Pero el cadáver ¡ay! siguió muriendo. Le rodearon millones de individuos,con un ruego común: "¡Quédate hermano!"Pero el cadáver ¡ay! siguió muriendo. Entonces, todos lo hombres de la tierrale rodearon; les vio el cadáver triste, emocionado;incorporóse lentamente,abrazo al primer hombre; echóse a andar...viernes, 19 de diciembre de 2008
jueves, 20 de noviembre de 2008
viernes, 7 de noviembre de 2008
El derecho de vivir en paz
miércoles, 4 de junio de 2008
Los hijos del hambre no tienen mañana

Poden ser moitos os motivos que moven as personas duns a outros países, pero cando falamos de emigrantes sobreentendemos que a causa principal destes movimentos humanos cara a terras lonzanas é a necesidade, a pobreza ou a desgraza. É por isto que detrás de cada emigrante late a saudade pola distancia e o desexo de volver.
Imos agora reflexionar sobre quen son as persoas emigrantes, qué podemos facer para coñecelas, cómo podemos informar aos demais acerca destas persoas, que hoxe son “elas”, onte fomos “nós” e mañá podemos ser “todos”.
Bloque I. Actividades de indagación:
- Busca unha bos definición de emigración.
- ¿Que diferenza hai entre inmigración e emigración?
- ¿Cales foron as causas de migracións en épocas pasadas?
- ¿Que move á xente a emigrar, na actualidade?
- ¿Cara a onde se dirixen, principalemente?
- ¿Que cambios se producen no lugar de orixe? ¿E que cambios no lugar de chegada?
- ¿Por que emigramos? Explícao polo miúdo.
- Inmigrantes españois:
- ¿Cales foron as prinicipais migracións dende España nos séculos XIX e XX?
- ¿Cales foron os seus destinos?
- ¿Por que non foi doada a adaptación aos países receptores?
- ¿Como vivían?
- ¿Que pensaba a poboación dos países receptores sobre os inmigrantes españois?
- ¿Cal é a situción actual de España en relación aos movementos migratorios? Explícao polo miúdo, e pega algunha imaxe na túa resposta.
http://www.liceodigital.com/geografia/poblacion.htm
http://mil.primaveras.mais.googlepages.com/Espaadepasemisorareceptordeemigrante.htm
http://club.telepolis.com/geografo/regional/espa/emigrar.htm
http://sauce.pntic.mec.es/jotero/Emigra3/emigra3p.htm
http://actualidad.terra.es/articulo/html/av2895535.htm
Bloque II. A inmigración nos medios:
- A partir dos textos xornalísitcos que tes aquí, resolve os exercicios que se formulan.
- Fai un resumo e unha valoración do testemuño de Adil, que podes escoitar aquí.
Bloque III. Consecuencia das migracións.
- ¿Que consecuencias pode ter a inmigración actual en España? Fai unha lista de consecuencias positivas e consecuencias negativas.
- Feita a túa listaxe, traballa as consecuencias económicas con este documento.
- Comenta as consecuencias demográficas, partindo destoutro documento.
- Agora, a explotación humana, con este arquivo.
- Por último, elabora unha recapitulación, apoiándote neste material.
Bloque IV. Denuncia dende a música, os publicidade, a literatura...
- 1. Vede e esoitade este vídeo de Canteca de Macao: "Los hijos del hambre no tienen mañana". Tratade de resumir o seu contido e de facer un comentario persoal. ¿Que denuncia Canteca de Macao?
- Agora vede este anuncio. Explicade qué anuncian, por que serve esta historia para anunciar o dito producto e, sobre todo, qué denuncian con este anuncio.
Conclusións que podemos sacar acerca dos emigrantes - A principal intención final desta actividade é sensibilizarnos ante o feito humano das emigracións e a comprensión cando se dan por motivos de pobreza, persecución ou conflitos sociais.
A emigración é unha realidade humana que nos acompaña dende a antigüidade, non é algo estraño, énos propia a todos e a todas. As variacións son puramente circunstanciais, os movementos humanos son sempre positivos, temos a cabeza redonda para que as ideas dean voltas e o mundo tamén é redondo. A mestura, o intercambio, a interacción e a comunicación son fontes inesgotables de cultura, mellora e desenvolvemento.
http://tinglado.net/?id=emigrantes
http://www.iesgrancapitan.org/profesores/layllon/inmigracion.htm
sábado, 17 de mayo de 2008
Mil primaveras máis para o galego
Eu quixen e quero que a fala galega durase e continuase, porque a duración da fala é a única posibilidade de que nós duremos como pobo. Eu quixen que Galicia continuase e, ao lado da patria terrenal, da patria que son a terra e os mortos, haxa estoutra patria que é a fala nosa. Se de min algún día, despois de morto, se quixese facer un eloxio, e eu estivese dando herba na terra nosa, podería dicir a miña lápida: "aquí xace alguén que coa súa obra fixo que Galicia durase mil primaveras máis.

Xa sabedes que este ano se adica a Xosé maría Álvarez Blázquez. Del tráivos este poemiña. Gustaríame, se quixerdes, que engadísedes algún teto vós, como comentario.
A COMETA
Botar unha cometa
era guindar os soños
todos pola fiestra.
Era poñer a ialma
por enriba das ponlas
máis ergueitas da fraga.
Era andar cos miñatos
nun outo vóo suspenso
sobor da paz dos campos.
Era ter -cousa meiga!-
o corazón atado
cun longo fío a terra.
martes, 29 de abril de 2008
¿Que facemos hoxe, 29 de abril?

Hoxe tendes que facer, nesta orde, o seguinte:
1. Colgar o voso miniconto en Pájaro de cien alas. Se queredes, podedes poñer unha imaxe pequeniña, para ilustralo.
2. Rematar o traballo de Europa, en word. Revisalo, tabulalo, poñerlle o nome na portada, e enviarmo a mil.primaveras.mais@gmail.com.
3. Facer a unidade didáctica interactiva sobre Europa que tendes na entrada correspondente.
4. Practicade os mapas de Europa que tendes na entrada do 14 de abril.
5. Xa feito todo isto, comezade a buscar información para o voso traballo. Chamádeme á menor dificultade ou dúbida.
P.D. - Hoxe é o Día dos Animais, para recordar que eles tamén teñen dereitos, aínda que hai quen se esquece...
Créditos:
http://www.wiccabolivia.org/animales.aspx
http://www.librosvivos.net/smtc/homeTC.asp?TemaClave=1082
miércoles, 23 de abril de 2008
Día Mundial do Libro

Foi o 23 de abril de 1616. O azar, a inmortalidade ou os inescrutables designios do destino uniron para sempre a vida, e sobre todo a morte, de dous dos grandes persoeiros da literatura universal: Miguel de Cervantes e William Shakespeare, quen morreron nese día, no mesmo día.
martes, 22 de abril de 2008
viernes, 21 de diciembre de 2007
¡¡Bo nadal e feliz aninovo!!

Queridas alumnas, queridos alumnos:
Disfrutade destas festas e sacádelle o máximo ás vacacións. Lembrade que hai tempo para todo.
Eu, fareino así, aínda que vos vou botar de menos.
Podedes escoitar aquí unha canción que me gusta moito, e amais, déixovos un bonito conto de nadal:
NochebuenaFernando Silva dirige el hospital de niños en Managua.
En vísperas de Navidad, se quedó trabajando hasta muy tarde. Ya estaban sonando los cohetes, y empezaban los fuegos artificiales a iluminar el cielo, cuando Fernando decidió marcharse. En su casa lo esperaban para festejar.
Hizo una última recorrida por las salas, viendo si todo queda en orden, y en eso estaba cuando sintió que unos pasos lo seguían. Unos pasos de algodón; se volvió y descubrió que uno de los enfermitos le andaba atrás. En la penumbra lo reconoció. Era un niño que estaba solo. Fernando reconoció su cara ya marcada por la muerte y esos ojos que pedían disculpas o quizá pedían permiso.
Fernando se acercó y el niño lo rozó con la mano:
-Decile a... -susurró el niño- Decile a alguien, que yo estoy aquí.
Eduardo Galeano
martes, 27 de noviembre de 2007
Ítaca
Cuando emprendas tu viaje a Ítaca
pide que el camino sea largo,
lleno de aventuras, lleno de experiencias.
No temas a los lestrigones ni a los cíclopes
ni al colérico Poseidón,
seres tales jamás hallarás en tu camino,
si tu pensar es elevado, si selecta
es la emoción que toca tu espíritu y tu cuerpo.
Ni a los lestrigones ni a los cíclopes
ni al salvaje Poseidón encontrarás,
si no los llevas dentro de tu alma,
si no los yergue tu alma ante ti.
Pide que el camino sea largo.
Que muchas sean las mañanas de verano
en que llegues -¡con qué placer y alegría!-
a puertos nunca vistos antes.
Detente en los emporios de Fenicia
y hazte con hermosas mercancías,
nácar y coral, ámbar y ébano
y toda suerte de perfumes sensuales,
cuantos más abundantes perfumes sensuales puedas.
Ve a muchas ciudades egipcias
a aprender, a aprender de sus sabios.
Ten siempre a Ítaca en tu mente.
Llegar allí es tu destino.
Mas no apresures nunca el viaje.
Mejor que dure muchos años
y atracar, viejo ya, en la isla,
enriquecido de cuanto ganaste en el camino
sin aguantar a que Ítaca te enriquezca.
Ítaca te brindó tan hermoso viaje.
Sin ella no habrías emprendido el camino.
Pero no tiene ya nada que darte.
Aunque la halles pobre, Ítaca no te ha engañado.
Así, sabio como te has vuelto, con tanta experiencia,
entenderás ya qué significan las Ítacas.
martes, 20 de noviembre de 2007
20 de noviembre, día mundial de la infancia

Eduardo Galeano: Los alumnos
Si la maestra les pregunta qué quieren ser cuando sean grandes, ellas callan. Y después, hablando bajito, confiesan: ser más blanca, cantar en la tele, dormir hasta el mediodía, casarme con uno que no me pegue, casarme con uno que tenga auto, irme lejos y que nunca me encuentren.
Y ellos dicen: ser más blanco, ser campeón mundial de fútbol, ser el Hombre Araña y caminar por las paredes, asaltar un banco y no trabajar más, comprarme un restorán y comer siempre, irme lejos y que nunca me encuentren.
No viven a gran distancia de la ciudad de Tucumán, pero ni de vista la conocen. Van a la escuela, a pie o a caballo, un día sí, dos no, salteado, porque se turnan con los hermanos en el uso del único delantal y el par de zapatillas. Y lo que más preguntan a la maestra es: cuándo viene el almuerzo.
Eduardo Galeano: Mano de obra
Mohamed Ashraf no va a la escuela.
Desde que sale el sol hasta que asoma la luna, él corta, recorta, perfora, arma y cose pelotas de fútbol, que salen rodando de la aldea paquistaní de Umar Kot hacia los estadios del mundo.
Mohammed tiene once años. Hace esto desde los cinco.
Si supiera leer, y leer en inglés, podría entender la inscripción que él pega en cada una de sus obras: Esta pelota no ha sido fabricada por niños.




