Mostrando entradas con la etiqueta Lecturas. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Lecturas. Mostrar todas las entradas

lunes, 18 de mayo de 2009

Se nos ha muerto Mario Benedetti

Qué mejor homenaje para el poeta que nos deja solos, que leer sus textos.
Podéis adentraros en sus versos con esta brevísima antología poética que os he preparado.



Enlaces:
Obituario en El País
Poemas de Benedetti en A media voz
Poemas de Benedetti en Poesía-inter
Poemas y recitados en Materiales de lengua y literatura

jueves, 16 de abril de 2009

Un viejo que leía novelas de amor


Hemos leído en clase cuatro capítulos de esta estupenda novela. Los restantes, como sabéis, los leeréis por vuestra cuenta, en casa. Para acompañar la lectura, tenéis esta guía de trabajo, que tendréis que entregarme completa el día 8 de mayo, a las 9 de la mañana.

viernes, 6 de marzo de 2009

¡¡¡Novidades na biblioteca do instituto!!!

Sabedes que levaba semanas preparando unha compra de libros para a biblioteca do instituto. Pois ben... ¡Xa están os libros na biblioteca, catalogados e forrados, grazas ás nosas estupendas profes bibliotecarias, esperando que alguén os lea!

Os novos títulos pódense consultar
aquí.

miércoles, 26 de noviembre de 2008

Lecturas en lingua galega 2008-2009


Dixo unha vez un escritor que "o achado afortunado dun bo libro pode cambiar o destino dunha alma".

Ten coidado, a ver se algún destes libros vai facerche un meigallo!

miércoles, 22 de octubre de 2008

Lecturas en lengua castellana 2008-2009

Como en clase estamos leyendo Pel de lobo, en gallego, y al terminarla empezaremos una nueva obra seguramente en gallego también, quiero que escojáis una lectura en castellano que haréis por vuestra cuenta, en casa o en ratos libres en clase, de las siguiente lista.
En lo que resta de octubre me comunicaréis cuál es la que leeréis, y dentro de algo más de un mes haremos un ejercicio escrito u oral sobre la lectura.

En el segundo trimestre haremos al revés: leeremos en clase obras en castellano, y vosotros escogeréis una obra en gallego para leer en casa.

lunes, 19 de mayo de 2008

¿Participaste alguna vez en un foro?

Un foro es un espacio en Internet donde un grupo de personas (foreros) mantienen conversaciones más o menos en torno a un tema en común y específico o bien cualquier tema de actualidad.
En todo foro aparecen las figuras del/a administrador/a (superusuario/a), moderadores o moderadoras y usuarios/as.
Normalmente en los foros aparecen una serie de normas para pedir la moderación a la hora de relacionarse con otras personas y evitar situaciones tensas y desagradables. La principal es el respeto mutuo.


Vamos a verlo de forma práctica:

  1. Entra en el foro de Laura Gallego y regístrate. Para evitar olvidos, apunta tu nombre y tu contraseña en tu cuaderno o agenda. Haz un comentario a esta entrada y di que apodo te has puesto en el foro, para poder leerlo el resto de la clase.
  2. Hecho esto, entra en la biblioteca y busca un hilo en que se ofrece un listado de autores y obras de los que se ha hablado en el foro.
  3. Busca la obra de Agustín Fernández Paz: Noite de voraces sombras y la de Sierra i Fabra: 97 formas de decir "te quiero", y deja en los hilos correspondientes tu comentario sobre éstas. AVISO: Si para alguna de las dos no hubiera un hilo abierto, tendréis que abrirlo vosotros, siguiendo las normas de los moderadores. Poneos de acuerdo sobre quién lo abre, para no acabar abriendo varios a la vez y que nos los eliminen los moderadores.
  4. Deberías leer antes las opiniones de los demás, y opinar haciendo referencia a ellas. Recuerda que dialogar es interactuar, no hablar con las paredes.
  5. Podéis usar mecanismos de cita en los foros, ¿sabéis cómo?

Créditos:
http://www.istockphoto.com/file_search.php?action=file&userID=564978
http://cafecon20.blogspot.com/2006/12/pablito.html

sábado, 17 de mayo de 2008

Mil primaveras máis para o galego

Hoxe, día das letras, quero deixarvos aquí este textiño de Álvaro Cunqueiro:

Eu quixen e quero que a fala galega durase e continuase, porque a duración da fala é a única posibilidade de que nós duremos como pobo. Eu quixen que Galicia continuase e, ao lado da patria terrenal, da patria que son a terra e os mortos, haxa estoutra patria que é a fala nosa. Se de min algún día, despois de morto, se quixese facer un eloxio, e eu estivese dando herba na terra nosa, podería dicir a miña lápida: "aquí xace alguén que coa súa obra fixo que Galicia durase mil primaveras máis.

Xa sabedes que este ano se adica a Xosé maría Álvarez Blázquez. Del tráivos este poemiña. Gustaríame, se quixerdes, que engadísedes algún teto vós, como comentario.

A COMETA

Botar unha cometa
era guindar os soños
todos pola fiestra.


Era poñer a ialma
por enriba das ponlas
máis ergueitas da fraga.


Era andar cos miñatos
nun outo vóo suspenso
sobor da paz dos campos.


Era ter -cousa meiga!-
o corazón atado
cun longo fío a terra.

lunes, 25 de febrero de 2008

97 formas de decir "te quiero"

Cristóbal no sale de su asombro cuando Daniela, una joven desconocida, le revela que ambos murieron veinte años atrás con la promesa de reencarnarse. Pero más atónito queda aún cuando investiga la terrible y fascinante historia contada por Daniela...


¿Qué os ha parecido la novela? ¿Qué final hubiérais hecho vosottros?
Os propongo recoger estas impresiones en esta breve ficha de lectura.
Preparadla en word y hacédmela llegar a mil.primaveras.mais@gmail.com.

Requisitos en word: coherencia, cohesión adecuación y corrección. Además, texto justificado y letra uniforme.


Créditos:
Ficha extraída de http://littera.wikispaces.com/


martes, 15 de enero de 2008

ÁNGEL GONZÁLEZ, POETA



Ya sabéis que se nos ha muerto Ángel González.
No existe mejor homenaje a un poeta que la lectura de su obra, así que esta semana haremos un recital.
Debéis escoger un poema, el que más os guste, de los que encontraréis en esta pequeña antología que os he preparado para la ocasión. Una vez escogido, decid en esta entrada, en forma de comentario, cuál recitaréis, y por qué.

viernes, 21 de diciembre de 2007

¡¡Bo nadal e feliz aninovo!!


Queridas alumnas, queridos alumnos:


Disfrutade destas festas e sacádelle o máximo ás vacacións. Lembrade que hai tempo para todo.
Eu, fareino así, aínda que vos vou botar de menos.



Podedes escoitar aquí unha canción que me gusta moito, e amais, déixovos un bonito conto de nadal:


Nochebuena

Fernando Silva dirige el hospital de niños en Managua.

En vísperas de Navidad, se quedó trabajando hasta muy tarde. Ya estaban sonando los cohetes, y empezaban los fuegos artificiales a iluminar el cielo, cuando Fernando decidió marcharse. En su casa lo esperaban para festejar.

Hizo una última recorrida por las salas, viendo si todo queda en orden, y en eso estaba cuando sintió que unos pasos lo seguían. Unos pasos de algodón; se volvió y descubrió que uno de los enfermitos le andaba atrás. En la penumbra lo reconoció. Era un niño que estaba solo. Fernando reconoció su cara ya marcada por la muerte y esos ojos que pedían disculpas o quizá pedían permiso.

Fernando se acercó y el niño lo rozó con la mano:

-Decile a... -susurró el niño- Decile a alguien, que yo estoy aquí.


Eduardo Galeano

miércoles, 12 de diciembre de 2007

El libro es un pájaro con más de cien alas para volar

...






...




...








...





...

...

Podedes ler o que vos pete.

Como axuda, preparei esta listaxe que xa coñecedes. Déivola fotocopiada e colgueina na aula, pero para maior comodidade (e tamén pensando en Nuria), cólgovola tamén no ciber espazo. Téndela aquí.

Podedes deixar constancia, en forma de comentario, de cal é a vosa elección. ¡Boa viaxe!

martes, 27 de noviembre de 2007

Ítaca

Cuando emprendas tu viaje a Ítaca
pide que el camino sea largo,
lleno de aventuras, lleno de experiencias.
No temas a los lestrigones ni a los cíclopes
ni al colérico Poseidón,
seres tales jamás hallarás en tu camino,
si tu pensar es elevado, si selecta
es la emoción que toca tu espíritu y tu cuerpo.
Ni a los lestrigones ni a los cíclopes
ni al salvaje Poseidón encontrarás,
si no los llevas dentro de tu alma,
si no los yergue tu alma ante ti.

Pide que el camino sea largo.
Que muchas sean las mañanas de verano
en que llegues -¡con qué placer y alegría!-
a puertos nunca vistos antes.
Detente en los emporios de Fenicia
y hazte con hermosas mercancías,
nácar y coral, ámbar y ébano
y toda suerte de perfumes sensuales,
cuantos más abundantes perfumes sensuales puedas.
Ve a muchas ciudades egipcias
a aprender, a aprender de sus sabios.

Ten siempre a Ítaca en tu mente.
Llegar allí es tu destino.
Mas no apresures nunca el viaje.
Mejor que dure muchos años
y atracar, viejo ya, en la isla,
enriquecido de cuanto ganaste en el camino
sin aguantar a que Ítaca te enriquezca.

Ítaca te brindó tan hermoso viaje.
Sin ella no habrías emprendido el camino.
Pero no tiene ya nada que darte.

Aunque la halles pobre, Ítaca no te ha engañado.
Así, sabio como te has vuelto, con tanta experiencia,
entenderás ya qué significan las Ítacas.


Podedes escoitar a versión musicada por Lluis Llach:

martes, 20 de noviembre de 2007

20 de noviembre, día mundial de la infancia



Eduardo Galeano: Los alumnos

Si la maestra les pregunta qué quieren ser cuando sean grandes, ellas callan. Y después, hablando bajito, confiesan: ser más blanca, cantar en la tele, dormir hasta el mediodía, casarme con uno que no me pegue, casarme con uno que tenga auto, irme lejos y que nunca me encuentren.

Y ellos dicen: ser más blanco, ser campeón mundial de fútbol, ser el Hombre Araña y caminar por las paredes, asaltar un banco y no trabajar más, comprarme un restorán y comer siempre, irme lejos y que nunca me encuentren.

No viven a gran distancia de la ciudad de Tucumán, pero ni de vista la conocen. Van a la escuela, a pie o a caballo, un día sí, dos no, salteado, porque se turnan con los hermanos en el uso del único delantal y el par de zapatillas. Y lo que más preguntan a la maestra es: cuándo viene el almuerzo.


Eduardo Galeano: Mano de obra

Mohamed Ashraf no va a la escuela.

Desde que sale el sol hasta que asoma la luna, él corta, recorta, perfora, arma y cose pelotas de fútbol, que salen rodando de la aldea paquistaní de Umar Kot hacia los estadios del mundo.

Mohammed tiene once años. Hace esto desde los cinco.

Si supiera leer, y leer en inglés, podría entender la inscripción que él pega en cada una de sus obras: Esta pelota no ha sido fabricada por niños.